Wie net als ik wel eens wat heen en weer rijdt over de Nederlandse snelwegen ontdekt vanzelf dat er medeweggebruikers zijn die het met de regels niet zo nauw nemen en menen dat zij zich alles kunnen veroorloven. Ik heb wel eens het idee geopperd om als autofabrikanten richtingaanwijzers, spiegels en dat soort accessoires gewoon maar weg te laten bij die rijdende producten, immers, veel automobilisten gebruiken die dingen niet. Bumperkleven is een intimiderende vorm van communiceren geworden. ‘Ik heb haast, ik moet er langs en jij moet opzij….’ lijkt de belangrijkste motivatie van dit soort lieden. Voorbehouden aan de leaserijder met de dikke Audi of BMW van de zaak, maar ook toegepast door de Golf 1 en 2 rijders of de Honda CRX-coureurs. Diagonaal van baan drie naar een afslag doorsteken is ook normaal gedrag kennelijk en als het niet links kan dan passeert men gewoon twee, drie banen dik de auto’s die langzamer voortbewegen dan het voor zichzelf gewenste tempo. Toch doet de politie samen met justitie wel iets aan deze overlast bezorgende huftertjes. Zo veel zelfs dat men er vorig jaar 1500 staande hield en doorspeelde naar een speciaal in het leven geroepen instituut voor gedragsverandering. Psychologische aanpak van mensen die zichzelf niet voldoende in de hand hebben. Of het helpt weet ik niet, ik vrees het ergste. En ik vraag me ook af of men niet de snelrijders vooral ziet als hufters en die bumperklevende snijdende en agressief gedrag vertonende lieden domweg niet te pakken krijgt. Wellicht is het ook goed om de rijlessen eens wat aan te scherpen. Invoegen is een discipline die niet echt wordt beheerst. Snelheid maken, invoegstrook gebruiken, in de spiegels kijken, richtingaanwijzer uitzetten naar links, niet over een doorgetrokken streep heen meteen ‘doorstoten’, het mag best eens wat meer geoefend worden. Andersom moet je als automobilist anderen ook de ruimte geven. Wie dat niet doet maakt zich ook schuldig aan hufterig gedrag. Maar kennelijk bepalen we allemaal zo onze eigen regels als we onderweg zijn. ‘It’s war out there’ en dat leidt soms tot tenenkrommende acties. Slecht voor de zenuwen, het hart en soms het lijf……

Daadkracht leidt dus kennelijk toch tot minder files. Dat moet toch wel de conclusie zijn na het lezen van de gisteren bekend gemaakt resultaten rond de afgenomen filevorming in ons landje. In 2011 namen die files met maar liefst 30% af. En dat was bepaald niet alleen maar omdat het economisch wat minder gaat. Het heeft vooral van doen met de verbreding van de bestaande snelwegen en het oplossen van knelpunten. Daarmee kan het verkeer gewoon beter doorstromen en verdwijnen de files op de oude punten. Dat ze elders dan nog wel bestaan heeft veel van doen met de oude situatie. Naar mag worden verwacht van een regering als de huidige zal men er alles aan doen om door te gaan met het juiste beleid van Minister Eurlings in het vorige kabinet. Die pakte door, liet de kritiek van zijn politieke tegenstanders en de milieubeweging voor wat het was en koos niet voor beprijzing maar voor meer asfalt. Waarmee de problemen kennelijk wel zijn op te lossen, ook al brengt het dan minder geld in de schatkist dan onder zgn. links beleid het geval zou zijn geweest. De oppositie, nog eens aangemoedigd door lobbyclubs als de ANWB, ziet meer in het belasten van het autogebruik. Verbetering van het wegennet komt bij die lui niet in het woordenboek voor. Wie de afgelopen periode een trip heeft gemaakt over het vernieuwde rijkswegennet zal net als ik kunnen constateren dat er heel veel is verbeterd. Die A2 tussen Amsterdam en Maastricht is voor het grootste gedeelte flink verbreed, men scheidde het doorgaande verkeer van het regionale en daardoor lopen de verkeerstromen veel beter door. Op de A1 ging men op sommige weggedeelten van twee of soms drie, naar vier banen. Het helpt allemaal mee om de reistijden te beperken. Dat je daarnaast als regering ook investeert in efficiënt openbaar vervoer kan ik me dan nog wel voorstellen. En met efficiënt bedoel ik dan ook dat je concurrentie toestaat, de schema’s van bepaalde systemen op elkaar aan laat sluiten en vooral vooruit kijkt naar de bevolkingsontwikkeling in de toekomst. Want verstedelijking houdt iets heel bijzonders in voor de vervoersbehoefte. Uit Duits onderzoek bleek dat jongeren veel minder dan voorheen een rijbewijs zien als een belangrijk onderdeel van hun leven. Ze wonen en werken in stedelijk gebied en zien een auto als een grote last. Voor dat geld doen ze wel andere leuke dingen. En voor hun vervoer maken ze dan gebruik van bus, tram, metro, trein en vliegtuig. En zo sla je dus twee vliegen in een klap. Zonder dat je met eventueel oneigenlijke argumenten nog meer geld tracht te halen uit de zakken van de automobilisten en motorrijders in dit kleine maar ook zo mooie land.

Opel heeft de marktintroductie van de Ampera even uitgesteld. Men had daar een aantal redenen voor en die zal ik hier niet betwisten uiteraard. Het concept van de nieuwe Opel is overgenomen van de Amerikaanse Chevrolet Volt en werd door de Duitsers min of meer aangepast aan Europese omstandigheden. Of dit allemaal zo maar goed ging is de vraag. En een paar vragen zijn best te stellen als je de inhoud van een Duitse test tot je neemt die het gezaghebbende autoblad Auto Zeitung onlangs publiceerde. Daaruit bleek dat het Ampera-concept weliswaar functioneert, maar dat er wel wat vragen zijn bij de bruikbaarheid er van. Zo blijkt de benzinemotor die moet zorgen voor verlenging van de actieradius niet alleen lawaaiig, maar ook dorstig. De Ampera had ook moeite met stevig doorrijden, wie dat doet ziet meteen dat het elektrische systeem waarop alles is gebaseerd toch net zoveel beperkingen kent als bij elke andere elektrische auto. En die beperkingen zetten zich nog even voort, Je kunt er weinig belading in meenemen aan mensen en/of bagage. Zou je vier personen vervoeren moet de bagage thuis blijven want dan zit de auto boven zijn beladinglimiet. Ook een trekhaak is niet leverbaar, met de Ampera kan de gemiddelde Nederlander dus geen caravan trekken. Snelladen kan ook nog niet, je bent afhankelijk van de normale stroomvoorziening thuis of op het werk, en dan neemt dat opladen van de accu’s tussen de vier en acht uren in beslag. Dat is dus echt niet veel beter dan bij andere elektrische wagens. Overigens bleek de Opel wel plezierig in de omgang. Hij reed goed en je krijgt er flink veel aandacht mee van medeweggebruikers. Maar die rijden wel vaak twee keer zo ver als de milieubewuste Ampera-gebruiker. Want zelfs met een zuinige rijstijl en een niet op volle toeren draaiende benzinemotor en generator kom je net aan vijfhonderd kilometer ver met de Opel. Wat krijg je dan wel? Een auto die er prachtig uitziet, waar je veel luxe vindt in het interieur, een auto die is uitgerust met een redelijk milieuvriendelijk stukje techniek en in theorie een behoorlijk wat ruimte voor de bagage. In de praktijk toch ook een auto die meer voor de stad en de regio geschikt is dan voor de veelrijder die nu kiest voor een moderne diesel of TSi motor. Komt bij dat de aanschafprijs ook best stijf is. In eigen huis heeft Opel heel wat fraaie, zuinige en snelle alternatieven in huis denk ik. Maar dat wil niet zeggen dat het concept geen kansen heeft hoor, er moet nog flink geschaafd worden aan het ontwerp om het ook voor Nederlandse klanten tot een echt alternatief voor de bestaande garde auto’s te laten worden. Wie het hele verhaal over de Ampera wil nalezen moet maar even kijken in de bladenwinkels. Het staat in nummer 27 van dit jaar.

Als u dit leest ben ik al een paar dagen onderweg met het werkpaard op nieuwe winterbanden. De oosterburen moesten als elk jaar rond deze tijd even bezocht en omdat de Duitse wetgeving zo strikt is op dit punt, moesten er dus speciale rubbers komen voor om de wielen van het werkpaard. Voor mij de eerste keer in al die jaren dat ik nu in de rondte rijd dat ik koos voor deze optie. Maar ja, het was ook wel even leuk om rond te neuzen en te ontdekken hoe lastig het soms is om als particuliere autobezitter aan betaalbare oplossingen voor dit ‘probleem’ te komen. Anders dan ik dacht is er best veel verschil in prijzen, zeker als je kiest voor een bandtype van een wat beter getest merk. Ik pakte er de Duitse bandentests bij als leidraad en zag dat juist de daarin goed scorende banden ook hier bij ons breed worden aangeboden. Maar de prijsverschillen zijn enorm. Nog los van het feit dat je soms tureluurs wordt van de bijkomende kosten die sommige (bandenketens) vragen voor het wisselen, monteren, opslaan, en zelfs het vullen met stikstof. Websites die simpel zouden moeten zijn, blijken in de praktijk nodeloos ingewikkeld en als je bij sommige bedrijven het merk van de auto invoert en het bouwjaar, geeft men automatisch een aanbevolen maatvoering i.c.m. een merk band dat daar het scherpst geprijsd zou zijn. In mijn geval bleek die maat absoluut verkeerd. Behalve bij Point S kreeg ik nergens ‘eigen merken’ of ‘B-kwaliteit’ aangeboden. Men werkt over het algemeen met de betere merken uit de genoemde tests. Maar wat me ook opviel was hoe passief sommige bedrijven omgaan met de aanvraag van een offerte. Er zijn er bij die nu, weken verder, nog moeten reageren! Er was ook een bekende hoofdstedelijke bandenwinkel die op haar website geen prijsinformatie gaf. Wilde ik een aanbieding of zo moest ik maar even bellen. Van de autodealers die ik raadpleegde kwam in de meeste gevallen binnen een paar uur antwoord. En die lui gingen vaak ‘scherp door de bocht’ met een prima service. Zo bleek opslag van de zomerbanden bij sommige dealers gratis. Uiteindelijk kocht ik mijn als ‘Gut’ en ‘aan te bevelen’ geteste Vredesteins bij een van die snelle en goed prijzende merkdealers. Binnen een uurtje stond de auto op het nieuwe rubber en kon ik de Autobahn op met wettelijk toegestane ‘Winterreifen’. Ze doen het prima kan ik u melden, de auto kleeft nog eens extra aan het koude asfalt. Nu de sneeuw nog, want die liet zich even niet zien. Maar daar kan de auto- en brandenbranche niets aan doen natuurlijk!

Soms snap ik even niet wat er in mijn eigen branche allemaal speelt. Alsof sommigen een beetje de weg kwijt zijn geraakt. Zo blijkt de RAI-Vereniging ineens uiterst kritisch te zijn over de voorgestelde verhoging van de maximum snelheid. Een besluit dat wordt omarmd door de belangrijkste doelgroep in ons land, iets van zeven miljoen automobilisten. Maar die worden door de RAI-Vereniging in de steek gelaten. Lees maar eens mee hoe die club aankijkt tegen wat het kabinet nu heeft besloten. Zo spreek de RAI over ‘een vermeende verbetering van de doorstroming ligt aan het besluit ten grondslag. RAI Vereniging is negatief over die voorgestelde verhoging.
RAI Vereniging ziet de meerwaarde van de aangekondigde verhoging niet. Tegelijkertijd staat deze haaks op de inspanningen van de automobielindustrie en van de rijksoverheid om de verkeersveiligheid te vergroten en uitstoot van schadelijke stoffen door wegverkeer te verlagen. De ongevallencijfers in het Nederlandse verkeer laten in de voorbije jaren een dalende trend zien. Nederland is hierdoor inmiddels één van de verkeersveiligste landen van Europa. Dit is te danken aan de inspanning van fabrikanten en importeurs om hun producten veiliger te maken, aan de overheid die een solide infrastructuur- en verkeersbeleid voert en aan de hoge kwaliteitseisen die aan rijopleidingen worden gesteld.
Om het aantal verkeersslachtoffers dat helaas nog te betreuren is verder te verlagen, moeten steeds grotere inspanningen worden geleverd. Tegelijkertijd wordt nu een maatregel genomen waarvan becijferd is dat deze tot 7 extra verkeersslachtoffers per jaar leidt. Om dit niet te laten gebeuren trekt het kabinet 132 miljoen euro uit. RAI Vereniging vindt de verhouding tussen meerwaarde van de maatregel en de maatschappelijke kosten die hiermee gepaard gaan buitengewoon scheef. In een tijd van financiële en economische crisis zou het zelfs ongepast genoemd kunnen worden’. Soms krijg ik de indruk dat de linkse politieke stromingen in dit land zelfs zijn binnengedrongen in de bestuurskamers van wat ik toch echt de kern van onze branche zou willen noemen. Ik moet er gewoon even van bijkomen…..

Hoewel er best wel wat is af te dingen op het beleid van de huidige regering is men op het gebied van verkeersvraagstukken behoorlijk voortvarend. Anders dan voorheen wel eens gebruikelijk was, worden automobilisten niet gezien als onmondige kinderen die je van alles en nog wat kon wijsmaken vanuit de hogere milieugedachten. Het kabinet is bezig om het juiste beleid van de vorige minister van V en W (Eurlings) verder uit te werken en zo ontstaan er minder files en is het humeur van verkeersdeelnemers er aardig op vooruit aan het gaan. Dat wordt nog wat beter als het wetsontwerp doorgang vindt waarbij we op zestig procent van alle snelwegen 130km/.u mogen rijden. Het betuttelende idee dat je met 100km/u onderweg zou moeten zijn omdat dit volgens de bekende linkse lobby beter zou zijn voor het milieu en de verkeersveiligheid, wordt hiermee weggestreept. Dat er dan meteen een sanctiebeleid wordt toegevoegd voor overtreders van die nieuwe snelheden kan ik nog wel billijken. We zijn tenslotte Nederlanders en we rijden meestal hoe dan ook iets te snel. Logisch als je wordt beknot tot het belachelijke af, maar bij 130km/u rijdt je in dit land best aardig door. Het zal de doorstroming op die nieuwe en wat bredere snelwegen die ons landje sieren, er bepaald beter op maken. Als ik zelf onderweg ben rijd ik meestal wat langere afstanden. Naar verschillende uithoeken in het land. Dan is een beetje kunnen opschieten een must. En ik heb ontdekt dat ik mijzelf aardig kan beheersen om niet al te rap te rijden, al was het maar om het idee dat de brandstof die we tegenwoordig tanken ongeveer de prijs van vloeibaar goud heeft. Het werkpaard draait het meest optimaal tussen de 100-115km/u, dus die snelheden houd ik dan maar aan. Maar……als je dan eens een langzamere slak op de weg wilt inhalen en daarvoor even moet versnellen is het frustrerend als je dan net met 125km/u of zo wordt geflitst. Op snelwegen die tot 130km/.u maximaal uitnodigen heb je daar dan geen last meer van. Vervallen er heel wat onzinboetes en kan het politiekorps dat zich zo graag verschuilt achter bomen, vuilcontainers of rollen gemaaid gras, iets nuttigers gaan doen. De echte hufters vangen of zo. En die beboeten. Want als ik het goed begrijp gaat de regering die boetes voor dat soort gedrag flink verhogen. Het geld moet ergens vandaan komen natuurlijk. Want hoe goed en voortvarend ook, de regering moet ergens haar inkomen mee veilig stellen. En de heilige koe is gevuld met heel wat gouden dukaten…..

Het zicht liep steeds verder terug, we reden dezer dagen richting Joure op de A6. Was het op de A1 naar de toerit voor die A6 nog redelijk te doen met een metertje of tweehonderd zicht, na Almere sloot het mistgordijn ons werkpaard aardig in. Met wat moeite was een voor mij rijdende auto met brandend mistachterlicht nog wel te zien. Voorbij Lelystad werd de verlichting boven de snelweg afgeschakeld. Kennelijk een tijdschakelaar bij de RDW die geen rekening hield met omstandigheden als deze. En of het er om ging, de mist leek nog dichter dan in de afgelegde kilometers hiervoor. Het rijtje auto’s dat min of meer op de tast reed in de richting van het Fryske Loan haalde 100km. per uur en dan nog hoop je maar op het feit dat niemand het in zijn bolle hoofd haalde om op zijn remmen te gaan staan. Links van ons waren heel vaag nog de contouren te zien van de IJsselmeerdijk, van de daar gemonteerde windmolens geen spoor. Links achter ons doemden ineens twee lampen op. Een snel rijdende auto scheurde ons voorbij. Geen dikke Audi of Mercedes, maar een bestelwagen. Iveco met verhuisopbouw. Van een verhuurbedrijf in Amsterdam, kennelijk op weg naar een of andere spoedklus. Uitgerust met weerradar en Doppler zo leek het, want het ding denderde echt met 135km/u of zo voorbij. Verdween in de mist voor ons. Ik zag nog even dat het ding enkellucht achterbanden had, garantie voor sterk verminderde stabiliteit bij een of andere uitwijkmanoeuvre. Maar de man achter het stuur had daar allemaal geen boodschap aan, die had haast. Ik zag hem niet meer terug. Kon ook niet, want er was helemaal niets te zien in deze hoek van het land. De avond voor deze rijdag had ik nog op de Duitse tv gezien dat een soortgelijke bestelwagen een stilstaande file had geramd omdat de chauffeur niet had gezien dat er auto’s op de snelweg stil stonden. In de mist, die ook Duitsland enorm teisterde dezer dagen. Twee doden een een flink aantal gewonden waren het gevolg. Telkens weer vraag ik mij af wat deze mensen toch bezielt. Zijn ze nu echt zoveel beter in het rijden onder slechte zichtomstandigheden? Hebben ze nog meer ervaring dan ik? Gokken ze op hun eigen reactiesnelheid als het echt foute boel is? Ik houd het maar op een milde vorm van debiliteit. En denk dat bij een aanrijding waarbij dit soort types betrokken is, het rijbewijs levenslang moet worden ingetrokken. Pas dan krijg je vat op dit soort lieden. Voordien denken ze vast onkwetsbaar te zijn en zeker ook dat die langzamer rijdende medeautomobilisten veel te angstig zijn om aan het verkeer deel te nemen. Toen ik op de plaats van bestemming was gearriveerd bleken de buitenspiegels van het werkpaard net als de grille vol te zitten met ijs. Aangevroren in de mist aan de rijdende auto. Het was dus echt slecht weer geweest onder weg. En ik was gewoon dik op tijd voor mijn afspraak. Zelfs rustig rijdend kan dat. Als je maar vroeg genoeg vertrekt….

Onlangs kwam, toen ik het werkpaard startte voor een nieuwe rit door het land, via het dashboard in beeld, dat de vierwieler volgens schema toe is aan service. Een klein sleuteltje dat knippert vertelde me het verhaal. En dus belde ik plichtsgetrouw met de bij bekende merkdealer en maakte een afspraak voor de benodigde service. Over een week of twee kon ik terecht. Niet dat het allemaal nodig is naar mijn idee, de auto deed tot nu toe geen slag verkeerd en alles functioneert als nieuw bij aflevering. Nou ja, de achterwisser kraakt wat als die ruit niet echt drijfnat is. Maar verder? Zelfs het oliepeil is nauwelijks gedaald in mijn optiek, in ieder geval zit er nog voldoende van dat spul in de spaardiesel om niet vast te lopen onderweg of zo. Maar wie nu meent dat je dan maar kunt ‘vergeten’ om die service uit te laten voeren, zeker als de auto nog in de garantieperiode van de fabriek wordt gebruikt, komt bedrogen uit. Stel je voor dat je vijfhonderd kilometers doorrijdt zonder de verplichte servicebeurt te laten uitvoeren en er gaat iets stuk is de kans groot dat bepaalde merken je direct uitsluiten van een beroep op de garantie. Service moet bij merken als Volkswagen, Audi, BMW en nog een aantal echt worden gedaan rond de kilometerstand of tijdsspanne die door de boordcomputer wordt aangegeven. Wie dat niet doet, heeft een probleem. In de Duitse autopers lopen hele discussies over dit onderwerp omdat bepaalde fabrikanten of importeurs echt heel rigide aankijken tegen het eigen serviceschema. Waarbij opvalt dat er grote verschillen bestaan tussen al die fabrikanten met vergelijkbare producten. Zo neemt men bij Mercedes-Benz en Ford veel ruimere marges rond die inspecties in acht dan de eerder genoemde merken. Maar zijn ook de intervallen zelf soms enorm verschillend. Zo moet je met een Suzuki elke 15.000km naar de dealer terug, een Fiat Punto Diesel ziet deze technische inspecties pas na 70.000km gebeuren. Uit een gepubliceerd overzicht blijkt dat de strengste normen voor service en garantie gelden bij: Alfa Romeo, Audi, BMW, Chevrolet, Citroen, Fiat, Honda, Jaguar, Jeep, Lancia, Mazda, Peugeot, Seat, Skoda, Toyotas/Lexus, Volvo en Volkswagen. De ruimste marges op dit punt kom je tegen bij Ford, Kia, Mercedes, Nissan en Renault. Het is maar dat u het weet.

Het leven van een freelance auto-journalist gaat soms niet over rozen. Je moet er bij de fabrikanten soms wel erg hard aan trekken om inside-informatie boven water te krijgen, om het over bijwonen van introducties bij sommigen maar helemaal niet te hebben. Nu valt daar wel mee te leven, want ik ken mijn eigen kanalen wel en kom zo vaak aan wat aardige nieuwsfeiten, ook over de merken die me niets leveren aan persinput. Zoals Citroen, dat na een misverstand over een inschrijving voor een testrit in de aloude C3 Pluriel doet alsof ik niet meer besta. Dat is jammer voor de liefhebber van dat merk, ik geef er toch wat minder aandacht aan dan het wellicht verdient. Maar er zijn ook andere merken die er iets van kunnen hoor. Ik schrijf ook voor wat ondernemersbladen en kranten en een daarvan richt zich met name op de mkb-markt. Ik wilde wel eens testen hoe je als mkb-er praktisch kunt omgaan met een elektrische auto. Voor- en nadelen in de dagelijkse praktijk. Uiteraard had ik dan ook een testje voor dit blog gehouden. Maar dat lukt dus niet bij Nissan, waar men wel een heel leuke aankondiging doet voor een dag bedoeld voor uitsluitend Leafrijders. Maar die dag is niet bedoeld voor ‘anderen’. Opmerkelijk, want zoveel van die Leafs worden er niet verkocht zou ik denken. Even wat correspondentie met hen gehouden via het Social network Facebook waar men die aankondiging deed. Uiteindelijk werd me aangeboden om naar een dealer te gaan om een ‘proefrit’ te maken. Maar dat was de bedoeling niet, ik wil testen…!!! Na dat antwoord werd het stil. Men is kennelijk te druk met het organiseren van die Leaf-rijders dag. Wat een marketing, wat een organisatie. Ik zoek wel even een andere elektrische auto voor die test.

Welke malloot bedenkt nu toch dat hij op rijdende auto’s gaat schieten? Wat gaat er dan in je verknipte bol om vraag ik me af. Gelukkig schiet de gestoorde gek nog slechts met een zwaar kaliber luchtbuks, de schade en het leed zouden niet te overzien zijn als hij dat verlengstuk van zijn eigen ego inruilt voor een ander soort wapen en dezelfde tactiek toepast. De politie blijkt in dit geval vrij machteloos. Men heeft geen idee waar men moet zoeken. Er is een vaag signalement, de mafkees lijkt in een grijskleurige VW Golf te rijden. Maar waar hij vandaan komt en eventueel zijn hol in de grond verbergt is nog steeds een open vraag. In grove lijnen beweegt hij zich in de regio Rotterdam en moet je daar dus op de snelwegen op je tellen passen. Maar voor het zelfde geld staat er vandaag of morgen iemand op in een andere regio die meent dat ook hij recht heeft op media-aandacht. Gekken krijgen vaak navolgers, je hoeft maar aan die stenengooiers te denken op viaducten. Dat ze daarmee het leven van andere mensen in de waagschaal stellen is hen allemaal om het even. Niet die anderen tellen, slechts zij zelf zijn belangrijk. Verknipten denken vaak zo en zijn daardoor op voorhand gevaarlijk voor de samenleving. Voorlopig rijd ik in de buurt van Rotterdam voortaan maar met een geblindeerde bestelwagen. Lijkt me beter….en veiliger.