De eerste exemplaren werden in de afgelopen tien dagen al verkocht aan de snelle beslissers die het boek zelf bestelden bij de uitgeverij. Maar vanaf vandaag loopt de officiele verkoopcampagne en komt het boek ook beschikbaar via Bol.com en het Centrale Boekhuis waardoor boekenwinkels het voor kopers kunnen reserveren. Een boek over de familie Pon en het door hen nog steeds aangestuurde internationale concern is best uniek te noemen. Dit keer geen promotioneel boek over het bedrijf, maar de ware gechiedenis van een familie vol kooplieden die een kans grepen als hij voorbij kwam. Maar zich ook wel eens enorm vergisten. Met de nodige grappige anekdotes, de geschiedenis van veel van de gevoerde merken en een beknopt verslag over alle andere minder met automotive van doen hebbende takken van sport. Echt een boek voor liefhebbers van auto’s of mensen die iets hebben met dit soort toch wat unieke bedrijven. De titel van het boek vertelt het verhaal; ‘De kooplui van de Pon-dynastie’.
De auteurs zijn ex-Ponners, kennen het bedrijf van binnen en dat scheelt veel voor de benadering. Zij beschrijven hoe het Pon-schip soms in zwaar weer terecht kwam maar dat de nuchtere benadering van de familie aan het roer zorgde voor een koers richting veilige havens.
Wil je het boek rechtstreeks bestellen gebruik dan deze link; http://www.freemusketeers.nl/index.php/pagina/boeken/aktie/details/boek/3985/de-kooplui-van-de-pon-dynastie.html

Het idee dat de naam Pon slechts is verbonden met een automerk als Volkswagen? Of dat het wellicht een bedrijf is waar een paar honderd man werken? Het idee dat het een internationaal handelshuis is met belangen in veel branches in binnen- en buitenland maar dat de eigenaren nog steeds een familie is van kooplieden die ooit in de 19e eeuw begonnen met het langs de deuren gaan met ventgoederen, fietsen, en later zelfs Opel naaimachines? Dan is het binnenkort te verschijnen boek van Jaap van Rij en Leo Pool een erg interessant document. Het beschrijft hoe een relatief simpele maar hard werkende familie in staat bleek een groot landelijk bedrijf op poten te zetten en te houden. Waarin merken als Volkswagen, Audi, Seat, Skoda, Porsche, Lamborghini, Bentley, Bugatti, Ducati, Continental, MAN en nog veel meer op professionele wijze worden verhandeld. Maar waar men ook industriele goederen weet te verhandelen of Caterpillar grondverzetmachines. Voor een luttel bedrag nu al te bestellen. Laat deze kans niet voorbij gaan en bestel nu al je eigen exemplaar. Opdat je alles weet over een succesvol Nederlands familiebedrijf met ongekende kantjes.

http://www.freemusketeers.nl/index.php/pagina/boeken/aktie/details/boek/3985/de-kooplui-van-de-pon-dynastie.html

De pas vorig jaar bij Opel in dienst getreden Marketingchef Alfred Rieck, heeft zijn functie bij het geplaagde GM-merk nu al weer opgegeven. Hij deed dat volgens de persberichten die in Duitsland naar buiten kwamen, op eigen verzoek. Hij werd direct opgevolgd door de van Vauxhall gekomen marketeer Duncan Alfred. Rieck, die eerder langdurig managementfuncties vervulde binnen het Volkswagenconcern kon kennelijk zijn draai bij het geplaagde Opel niet vinden en zeker zijn ei daar niet voldoende kwijt. Opel heeft recentelijk zowat het hele managementteam zien vervangen en dat leidde vooralsnog niet tot verbetering van de resultaten. Fabrieken moeten sluiten en de voor Opel uiterst belangrijke Europese markten zakken steeds verder in. Wat de geboren Nederlander Rieck nu gaat doen is nog niet duidelijk.

Uit een onderzoek door mobiele aanbieder Park-line blijkt onder meer dat wij ons als Nederlanders echt ‘gek’ ergeren aan de meeste parkeermeters. Niet alleen omdat die dingen er staan, maar vooral omdat de bediening tijdrovend en slecht begrijpbaar is. Maar liefst 82% van alle onderzochte automobilisten die gebruik maakten van een of andere parkeermeter bleek zich te ergeren. Vooral in Amsterdam, waar zoals dat gaat in een stad als deze verschillende soorten (peperdure) meters staan, blijkt die ergernis groot. Maar kort na de hoofdstad blijken ook Den Haag en Rotterdam als erg stressvolle steden te worden ervaren door bezoekers. Je kunt natuurlijk nog zoveel reclame maken voor een stad als toeristische trekpleister, als je bezoekeronvriendelijke meters neerzet komt het nooit goed. Het resultaat is dan dat sommige automobilisten helemaal niet betalen en het risico van een parkeerbon dan maar nemen. Daarbij valt op dat vooral zij die zich normaal voortbewegen in een wat sportievere auto of een bestelbus die risico’s bewust vaker nemen dan andere weggebruikers. Gemiddeld laten dit soort mensen hun auto’s 13 minuten staan zonder te betalen. Waarbij de kans op een bekeuring volgens Park-line juist is toegenomen doordat veel controleurs zich snel verplaatsen op scooters of gebruik maken van scanauto’s. En vrouwvriendelijk zijn wij Nederlandse automobilisten allerminst. Als het gaat om dat betalen sturen wij mannen onze partners op weg naar die parkeermeters en blijven wij nog even bij of in onze heilige koe zitten tot het klusje van het betalen is verricht. Galant is anders. Overigens is het maar goed dat die vrouwen de meters bedienen, want mannen betalen gemiddeld te veel voor het parkeren, ze schatten domweg de tijd die nodig is voor wat men wil doen, te hoog in. En omdat in de meeste gevallen vooruit moet worden betaald ben je dus snel een aardig bedragje kwijt…En dan nog een aardige tip; waar loop je de meeste kans op een parkeerboete?? Wel; in de provincies Noord- en Zuid-Holland, Overijssel en Flevoland. Daar wordt een vrij actief en restrictief beleid gevoerd tegen foutparkeerders! Het is maar dat u het weet….

Tijdens de zoektocht die ik enige tijd geleden aankondigde, er moest een nieuwer diesel gedreven werkpaard worden gevonden ter aflossing van de huidige die inmiddels alweer acht jaar trouw dienst doet en nu van de balans wordt verwijderd. Ik kreeg vanuit mijn positie als doorsnee klant een aardige dwarsdoorsnede van wat er in autoland wordt gedaan om bestaande of nieuwe klanten binnen te houden of te halen. Een blik in de wereld waar ik zoveel jaren lang zelf deel van uitmaakte en nu vanuit mijn huidige beroep iets anders tegen aan kijk. Zo verbaasde het me echt dat zo weinig autobedrijven (verschillende merken) de moeite nemen om je gevraagde informatie alsnog te leveren. Men belt niet terug, ‘is de vraag vergeten’ en zo meer. Duidelijke zinspelingen op de behoefte aan een ander vervoermiddel worden in gesprekken niet opgemerkt en dus volgt er ook geen echte actie. Als je zelf het initiatief neemt krijg je nog wel wat je vraagt. Heel concreet. Een proefrit, folder, prijslijst en zo meer. Dat lukt nog wel. Maar de gemiddelde autoverkoper moet echt nog heel veel leren over klantenwensen en het aanpakken van uitgestoken vingers. Dat ik uiteindelijk slaagde kwam niet alleen door het juiste type auto dat past bij de toekomstige behoeften. Het had ook van doen met die ene verkoper die het verhaal wel snapte en direct proactief de zaken regelde. De juiste auto, een goede inruilprijs, duidelijke en vooral rustige uitleg over garantievoorwaarden en zo meer. Zonder allerlei verhalen te vertellen die ik niet wilde horen, zat ik al in de auto die zou passen bij mijn behoeften en reed over een weg heen waaraldus de verkoper ‘sinds de Romeinse bezetting niets maar aan leek te zijn gedaan’. Het overtuigde! Was deze man nu de enige die het begreep? Nee. Een vrouw is veel mannen vaak de baas. Helemaal aan de andere kant van ons land was ik een dag eerder even te gast geweest bij Marga Schipper van het gelijknamige autobedrijf in het Noord-Hollandse Nibbixwoud. Een oud bekend adresje dat ik in mijn vorige job regelmatig bezocht. Waar ik later zelfs nog wel eens wat klantjes naar toe heb gestuurd die er vaak goed slaagden. Het is een fris bedrijf, aardige mensen, mooi en breed aanbod van nieuwe en tweedehands auto’s en de prijzen zijn er niet al te stijf. Marga luisterde ook echt goed, prikte me redelijk snel in een mooie TDi van een bekend merk en maakte van de offerte flink wat werk. Dat ze wat ‘laag in de boom zat’ qua inruilprijs was wel een minpuntje. Maar verder? Een fijn gesprek met een vrouw die echt weet waar het bij het verkopen van een auto over gaat. Ze had me bijna overtuigd. Als ze de waarde voor mijn huidige werkpaard wat reëler had gemaakt en over dat thema als beloofd even had nagebeld! Juist dat laatste puntje zorgde er voor dat ik intussen gretig geworden elders slaagde. En dat iemand met net even meer professionaliteit in de afwerking me kon overtuigen. Jan Bonte van Autobedrijf Korterink De Lichtmis, niet ver van Zwolle. Auto goed, prijs goed, inruilwaarde goed, uitleg goed, bedrijf goed en bekend. En als je daaraan allemaal voldoet krijg je de order, wordt die je ook van harte gegund! En zo komt er binnenkort een nieuw stukje vervoer in het leven van deze blogschrijver. En weet ik dat er links en rechts nog wel wat extra trainingen tegenaan mogen om prospectkopers te binden aan sommige bedrijven uit de branche die het naar eigen zeggen soms zo lastig heeft.

Vele jaren lang werkte ik in de autobranche. Op vele terreinen droeg ik zelf bij aan het op de weg zetten van nieuwe en gebruikte auto’s. Ik heb, denk ik, in een paar duizend auto’s gereden tot nu toe, maar slechts een relatief beperkt aantal was echt mijn persoonlijk bezit. Toen ik voor de onafhankelijkheid van het zelfstandige ondernemen in de communicatieve sferen koos werd ik ineens weer een ‘normale’ consument en kocht mijzelf een fraai ogend en bewezen betrouwbaar werkpaard uit voor de dagelijkse ritten. Een combi, met een stevige, maar vooral ook zuinige, dieselmotor. Maar zelfs de beste auto’s worden op zeker moment ouder. Hoewel het haar niet meteen is aan te zien is ze nu flink wat kilometers en jaren verder. En ouderdom komt met wat gebreken. Ik heb al een paar maal reparaties moeten verwerken die ik niet had verwacht en ook nu staan er een paar vervangingen op de agenda die kostbaar zouden kunnen zijn, maar noodzakelijk om de volgende APK probleemloos te passeren. En dus ga je dan ook maar rondkijken voor iets anders. Je bent en blijft maar een mens natuurlijk. Mijn opties zijn redelijk simpel te verwoorden; 1) de huidige (nog steeds heerlijk rijdende) auto wordt zodanig onderhouden/gerepareerd dat hij er weer even tegen kan. 2) een zoektocht start naar een goed model of exemplaar van hetzelfde merk of type maar dan wel met een recenter bouwjaar 3) ik ga als veel andere mensen kijken voor een milieuvriendelijke kleine auto, maar dan nieuw van de plank. Nu is nieuw kopen prachtig, maar je krijgt te maken met twee vervelende zaken. A) de afschrijving en b) de kans op schade is in mijn woon/werkomgeving redelijk groot. Het huidige werkpaard heeft overal kleine sporen die aantonen dat medeweggebruikers in deze streken deuren en kofferkleppen van hun eigen voertuigen zonder op of om te kijken noch met enig ontzag voor lak en metaal van mijn rijdend eigendom opensmijten. Er valt bijna niet tegen aan te poetsen. Tweedehandse auto’s boezemen me aan de andere kant wel enige angst in. Ik zal net even te veel ‘weten’ over die handel om er echt vertrouwen in te hebben. Daarbij; de prijzen voor de auto’s op mijn wenslijstje zijn me nog steeds veel te hoog. En dus komt er een zoektocht op gang. Waarbij ik net als iedere consument normaal ook doet een inruilprijs wil horen die vlak bij de nieuwprijs ligt van mijn trouwe en dealer onderhouden vervoermiddel, vijf jaar volledige garantie wil op de aan te schaffen auto, en wel twintig op de lak en evt. corrosie, het onderhoud tot in lengte van jaren voor rekening van de verkopers zal komen, het brandstofverbruik ergens rond de een op dertig komt te liggen, de auto aan de Euro5 normering voldoet, rijdt als een Phaeton, Audi A8 of Mercedes, en zo nog meer kleine wensen. Deze week start ik officieel met mijn pogingen die ideale auto te vinden. Ik ben loyaal aan mijn merk, maar als er iets te vinden is wat aan al mijn wensen voldoet laat ik me eventueel overhalen eens iets anders te proberen……wie weet! Ik zal u af en toe bijpraten hier over wat me zoal is overkomen…..

Werkpaarden moeten bij mij vooral werken. Of ze nu vier benen of wielen bezitten. Maar heel af en toe is het wel weer leuk als de trouwe vierwieler even wordt vertroeteld en er weer een soort basiskleur zilvergrijs te zien is in plaats van allerlei nunances van grijs tot zwart. En dus heb ik me vanochtend maar even gestort in de wereld die wasstraat heet. Bij ons in de regio is de firma Loogman Car & Wash een heel grote. Met verschillende vestigingen waar men altijd wel weer iets bijzonders te doen heeft. Speciale prijzen voor als je voor 10 uur in de ochtend langskomt, of speciale wasbehandelingen (Rain X). Je kunt er je auto uitgebreid laten poetsen, maar ook zelf met de hogedruk spuit aan de slag. In de vestiging waar ik normaal gebruik van maak hebben ze twee wasbanen naast elkaar. En in die ochtenduren is dat wel zo handig, want er stond als zo vaak een file. Zakenauto’s naast particuliere oude beestjes, taxi’s en bestellers. Met rappe efficiency wordt je naar binnen geleid en begint het proces van schoonspuiten, borstelen, nat maken, in de was zetten, afzemen en droogblazen. In een minuut of twee ben je weer van die ‘lopende band’ af en begint de volgende fase. Uitzuigen en droogmaken van de naden. Dat mag je zelf doen, Loogman stelt de faciliteiten beschikbaar in een enorme hal. En alweer sta je tussen een grote diversiteit van mensen die allemaal hetzelfde doen, zij het bij heel verschillende vervoermiddelen. Met naast me een lieve donkere dame met een oude Escort en aan de andere kant een zakenman in strak pak die zijn X5 liefdevol afzeemde startte ik het werk. Het echte werk, want als ik dan ook dat werkpaardje verzorg dan ook echt goed. Van uitzuigen tot sponzen, van zemen tot inspuiten met kruipolie van wat gesmeerd moet worden. Daarna nog even wat cockpitspray links en rechts en de auto stond er weer net zo fris bij als rond zijn geboorte. En toen ik de hal uitreed, het was intussen drie kwartier later, was het net of hij er meer zin in had dan daarvoor. Wat een plezier, en dat voor slechts 15 euro, die speciale waslaag inbegrepen.

Alfred Rieck, zeer succesvolle landgenoot, nu naar China?

Alfred Rieck, Nederlander van geboorte maar al jaren werkzaam in Duitsland waarvan vele jaren binnen de Volkswagen-groep en nu hoogste baas bij het succesvolle Skoda Deutschland, gaat per 1 augustus a.s. zijn functie verruilen voor een bij Volkswagen. Rieck heeft een mooie carriere gemaakt binnen VW. Ooit was hij marketingleider voor Skoda in Praag, daarna kreeg hij de divisie ‘luxe modellen’ bij Volkswagen onder zich en nu gaat hij naar verluid naar het zeer succesvolle Volkswagen China. Hij laat een importvestiging achter die dit jaar ruim 175.000 Skoda’s zal gaan importeren en verkopen, terwijl vorig jaar al een verkoop van 121.000 stuks werd gerealiseerd. Rieck, in de buurt van Nijmegen opgegroeid en zeer ambitieus, staat bekend als pragmatisch en vakbekwaam. Daar zullen we dus nog wel eens iets van horen….. 

Skoda verwacht volgend jaar alleen al in Duitsland zo'n 15.000 Yeti's te verkopen...

Tekenend voor de situatie in veel Roemeense steden - oude Dacia bij even oud gebouw....foto: Hans de Witt

Trouw lezer van dit blog en parttime fotograaf Hans de Witt uit Amsterdam verraste mij met een paar door hem gemaakte digitale beelden die hij onlangs maakte tijdens een rondreis door Turkije, Bulgarije en Roemenie. Vooral in dat laatste land schoot hij een reeks plaatjes voor een opdracht en nam en-passant ook wat shots van de lokale vervoermiddelen.

Gezellig dagje uit naar het strand....dat kan in Roemenie! Per Dacia 1300. Foto: Hans de Witt

Dat daarbij het Roemeense Renaultmerk Dacia een hoofdrol speelde is logisch. De van de Renault 12 afgeleide Dacia 1300′s zijn daar in alle toonaarden en uitvoeringen actief. De nieuwe Logan kom je er vaak als taxi tegen. Uiteraard heeft hij zijn foto’s beschikbaar gesteld voor exclusieve publicatie op dit auto.blog.nl waarvoor ik hem zeer erkentelijk ben….

Je mag je afvragen wat dit oorspronkelijk geweest is en waar het voor diende. Oude legeraanhanger ergens in Roemenie.... Foto: Hans de Witt