Categorie: "Persoonlijk"

De foute ruil….

Opel Kapitain 1951Bij ons thuis was het vroeger auto’s auto’s en nog een auto’s wat de klok sloeg. Zowel mijn vader als latere stiefvader zaten in dat vakgebied en waren zeer actief in de ‘handel’ die in die jaren een grote vlucht nam. Nederland wilde zich verplaatsen en was de evt.. tweewielers uit die tijd zat. Een echte auto moest er komen en tweedehands was dan wel ongeveer het beste wat men zich kon veroorloven. Mijn stiefvader was iemand die snel en professioneel schakelde. Hij had gouden handen en kennelijk een fluwelen verhaal. Soms verkocht hij in een week tijd meer auto’s dan het tegenover onze woonstek gelegen garagebedrijf in een maand. Nu waren zijn prijzen wat lager, maar zijn garantie was persoonlijk en hij hielp mensen ook echt weer onderweg als ze waren gestrand. Lastige onderdeel van die handel was de inkoop. Soms ging dat goed, een andere keer wat minder. Hij zocht en vond zijn toekomstige schatten bij hem bekende garagebedrijven die soms met bepaalde auto’s bleven zitten en graag cash zagen voor rijdend blik. Zoals toen hij op een dag een wat oudere grijswitte Skoda zag staan die hij voor een prikkie kon kopen en waar hij wel ‘handel’ in zag. Het wagentje kwam in de voorraad en werd nagekeken. Al snel bleek dat het koopje weliswaar goed draaide, schakelde en stuurde, maar dat deze zich als een krab over de weg bewoog. De carrosserie stond kennelijk scheef. Wellicht ooit een tik gehad bij een aanrijding en zoals dat vroeger ging, niet best gerepareerd. Die Skoda moest dus snel weg en met zijn contacten was dat redelijk snel op poten gezet. Er zou een ruil plaatsvinden met iemand in de Amsterdamse buitenwijk Osdorp. Skoda 1200 blueDaar stond een Opel Kapitan die de eigenaar naar eigen zeggen te duur vond. De ruil zou op een zekere avond in november plaatsvinden en wij kinderen moesten mee. ‘Pa’ wilde niet als handelaar overkomen en dat familievaderbeeld gaf dan vertrouwen. In het donker parkeerden we de Skoda bij de betreffende man voor de deur, de Opel stond daar al te glanzen. Een prachtige wagen en pa vond zijn ruiltje op voorhand al geslaagd. Die Opel had hij wel weer een klantje voor en die Skoda zou toch te veel geld gaan kosten. Bij een kopje koffie kwam er nog wat geld op tafel, pa’s onderhandelingstechnieken waren puik, en werden papieren en sleutels geruild. Opgetogen liepen we naar de Opel, pa startte de motor. Die liep als een zonnetje. Wij verdronken in het ruime interieur en we reden al snel op de Pieter Calandlaan. Tijdens een schakelmoment klapte en rammelde er van alles onder de auto. Nu had Pa een afkeer van alles wat Opel was, het waren in zijn ogen ‘dweilen op de weg’ en dit zou wel eens die vermaledijde vering kunnen zijn. Het bleek een cardanas. Die was versleten. Pa had bij thuiskomst de smoor in. Weer een ‘nepper’. Maar een dag later had hij de Opel verkocht. Aan het zelfde garagebedrijf dat hem de scheve Skoda in de maag had gesplitst. Boontje kwam om zijn loontje. Het leerde ons kinderen veel over de autohandel. Heel veel. En die ervaring raak je echt niet zo snel kwijt. De glimlach op het gezicht van pa ook niet. Zoals zo vaak als hij weer eens iets had verkocht wat hem uiteindelijk toch nog uit de ellende had gehouden….

Mijndert Pon overleden

Scan10452Een van de meest markante persoonlijkheden uit onze vaderlandse auto-business is onlangs overleden; Mijndert Pon. Telg uit een familie van kooplieden en indertijd frisse wind voor het gelijknamige familiebedrijf. Een man die wars was van de specifieke gedragingen die je vaak bij managers ziet. Een Audi A8 was aan hem niet besteed. Hij liet zich liever in een VW Bora vervoeren. En voor het geld hoefde hij dat niet te laten. Kleurrijk ook, recht door zee. Een man die het hart op de tong had en zijn bedrijf met vaste hand bestuurde. In 1990 stopte hij daar mee en ging verder als man op de achtergrond. Kocht kunst in voor zijn collectie, haalde Argentijnse wijnen naar ons land die hij later zelf ging maken in dat verre Zuid-Amerikaanse land. Onder de naam Salentein (bekend uit Nijkerk waar het voormalige hoofdkantoor van Pon Holdings stond) zette hij een aardige reeks kwaliteitswijnen neer. Maar hij sukkelde ook met zijn gezondheid. Al wat langer. En dat werd hem kennelijk fataal. Op 82-jarige leeftijd overleden. In stilte. Zoals het de man betaamt. Hij zal zeker worden herdacht. Wie overigens wil weten hoe hiij bij leven zijn bedrijf aanstuurde en wie hij was; in het boek ‘De kooplui van de Pon-dynastie’ (ISBN 978-90-484-2862-5) komt hij uitgebreid voor. Zeer de moeite waard. De familie Pon wensen wij uiteraard alle sterkte toe bij dit verlies. Overigens wordt het Pon bedrijf momenteel aangestuurd door jongste broer Wijnand Pon.

Skoda in de Kalverstraat

WP_003811Het was echt stom toevallig dat ik er op mijn wandeling door de stad langs kwam afgelopen vrijdag. Vrouwlief maakte me er op attent. Een Skoda Brandshop in de hoofdstedelijke Kalverstraat. Voor Skoda! Goed gesitueerd, prima bedacht. In die showroom (eigenlijk een winkel met allerlei toegevoegde zaken die met het merk van doen hebben) was men hard bezig de boel op orde te brengen. Maar twee modellen uit het tegenwoordig lekker brede gamma van de Tsjechen, stonden al te glimmen. Een Citigo en een Rapid Spaceback. Ik denk dat de Tsjechen hiermee iets slims doen. Drempels weghalen op weg naar een koopbeslissing, kennismaking voor enkelen die nog steeds niet weten waar Skoda echt voor staat en waar men de techniek vandaan haalt. ??????????????????????????????????????????;Een merk als dit, met een jaarlijkse productie van bijna 1 miljoen personenwagens verdient dit soort aandacht. Complimenten voor de marketeers die hiermee komen, al weet ik ook wel dat ook concernzusje Seat en wat andere merken Skoda voor gingen. Mocht je in de buurt zijn en gewoon eens willen voelen aan een Skoda zonder meteen een hijgende verkoper in je nek te krijgen, loop dan eens langs. Men zit in het stuk van de Kalverstraat waar ook Blokker en McDonalds te vinden zijn….

Ouderwetse vering en verkopersgedrag….

FSO Polonez 1980 Scan10171Nog een verhaal uit die jaren dat ik zelf nog in de showroom stond van dat hoofdstedelijke dealerbedtijfje. We voerden indertijd nog het illustere merk FSO. Dat werd als een soort dwangcombinatie toegevoegd aan het ‘merkenmandje’ zoals gevoerd door toenmalig importeur Englebert. FSO was een Pools automerk dat zich vooral baseerde op oude Fiatlicenties en waar men op enig moment besloot om een eigen middenklasser uit te brengen op basis van het onderstel van de Polski-Fiat 125P. De FSO Polonez was het resultaat. Een stevige en op het oog goed gebouwde vijfdeursauto die op termijn in een reeks van uitvoeringen zou worden geleverd. Zelfs van een dieselversie was toen al sprake. Anno 1979 kwam die FSO in de showroom. Een paar maanden na ons aantreden als Hyundai-dealer. En hoe vreemd het ook klinkt, die Polonez leek wel iets op die kleine Koreanen, en met wat fantasie zelfs op de eerste Passat van VW. Je kreeg een grote auto voor relatief weinig geld en als je geluk had reed het ding nog aardig ook. De versnellingsbak wilde nog wel eens wat bijgeluiden opleveren, je zat er heel raar in, het dashboard had meer lampjes dan een beetje neonreclame op het New Yorkse Times Square en die lampjes wilden nog wel eens gaan branden op momenten dat je ze niet nodig had of omgekeerd. FSO Polonez 1980 doors open Scan10170Toch waren er wel klanten voor, het ding kostte indertijd nog geen 15 mille en dat is omgerekend naar nu iets van 6800 Euro. Koop je nu echt geen middenklasser meer voor met een 1500c motor die nog redelijk presteerde ook. Nu had die Polonez dus wel een paar nadelen. Ze kreeg je een draaicirkel meegeleverd die een beetje toerbus niet zou misstaan en de wagens waren bepaald niet best afgewerkt door de weinig gemotiveerde Poolse arbeiders. Maar als wij er als dealer een beetje aandacht aan gaven, je gaf ze soms een nulbeurt mee die vele uren duurde, reed zo’n wagen niet onverdienstelijk. Hij had wel een enorm zware starre achteras en dito bladveren en dat werd in sommige autobladen en boeken nog wel eens vermeld als ‘ouderwets’. De gemiddelde automobilist merkte er overigens niks van, het was geen merk voor lieden met sportieve ambities, maar toch. Op een dag zag ik iemand onze showroom binnenkomen. FSO Polski Fiat 125PIk stond op om hem te verwelkomen toen ik hem zag wegduiken achter de in de showroom geparkeerde Polonez. Nu waren mensen die naar het oosten gingen liggen om te bidden toen nog niet zo bekend, dus het gedrag was wat vreemd. Omzichting liep ik naar de auto en keek voorzichtig om het hoekje. ‘Bent u iets kwijt?’ vroeg ik de half onder de auto op zijn buik liggend verdwenen figuur. Het bleek een dertiger te zijn met het uiterlijk van iemand die ‘alles wist’. Nu had hij de pech dat ik dat als verkoper van al dat moois zelf ook had, dus we ‘lagen mekaar’ niet zo. En die inschatting klopte als een bus. Want de man gaf mij precies het verkeerde antwoord. ‘Ik kijk even naar dat ouderwetse onderstel…is niks, zie ik zo’. En daarmee kon ik het kennelijk doen. ‘Maar meneer, dan heeft u dagwerk aan kijken naar oude onderstellen, want daarmee is 50% van alle auto”s uitgerust hoor’ antwoordde ik nog heel correct. Maar daarmee was de betweter het niet eens. ‘Zijn Talbot’ was een voorbeeld van een moderne auto vond hij. ‘Maar wel een met een enorm roestprobleem’ was mijn snedige antwoord. De sfeer werd er niet beter op, de man werd bijna agressief. Hij was immers gekomen om een serieus inruilbod op zijn moderne Fransoos te krijgen als hij ‘mij afhielp van zo’n ouderwetse Poolse auto’. Mijn reactie paste bij mijn gemoedstoestand. Ik verzocht hem met zijn Franse gebakje ergens anders heen te gaan en de showroom zo snel mogelijk te verlaten. FSO POlonez rearhatch 1980 Scan10173Bij mij was hij niet meer welkom. En voor iemand nu gaat vertellen wat ik als toenmalige verkoper fout deed, ik weet het. Nog steeds. Deze fout maakte ik nadien nooit meer, maar deze man ging mij echt te ver. Beetje mijn Poolse auto’s en ego onderuit halen….. Een paar jaar later, ik had de fabriek in Warschau intussen een paar keer bezocht, besloot ik als dealer met dat merk FSO te stoppen. Weg ermee, werd nooit wat. En dat klopte. Werd nooit wat! Maar met Talbot ook niet, en dat geeft toch enige gevoel van bevrediging.

Hundie Ponnie

ALD - Hyujdai Pony GLS RAI - RAI 1981 Scan10257Omdat er weinig nieuwsfeiten te melden zijn neem ik de vrijheid mijn lezers hier mee terug te tronen naar begin januari 1979. Lang geleden alweer, maar indertijd voor mij, als dealervertegenwoordiger, een belangrijk jaar. We kregen een nieuw merk in huis, Hyundai! Net op de Nederlandse markt gebracht door een soort van Europees hoofdkantoor van de Koreaanse scheepsbouwer en in feite door twee mensen een jaartje eerder bij dealers die ‘in waren voor iets anders’ ondergebracht. De levering van het spul kwam in 1979 op gang en de dealers startten meestal met een demonstratieauto en een enkel model in de showroom. Uiteraard dropte men ook een ‘startpakket’ onderdelen voor in het magazijn en werden de technische mensen zo goed en zo kwaad als dat ging geinformeerd over de mogelijke zaken die aandacht verdienden bij het eerst model van het nu, anno 2014, zo ingeburgerde merk. ALD22 - Hyundai Pony TLS RAI 0281 - Scan10256De Hyundai Pony was de eerste proeve van hun kunnen. Opmerkelijk karretje dat in feite was opgebouwd uit een aantal geleende componenten, zo zaten er onderdelen van Ford aan, maar ook Mitsubishi droeg veel bij aan het komende succes. De Pony had vier portieren, een kofferbak die zodanig klein was dat je er net aan een paar plastic tassen met boodschappen in kwijt kon. Het stuur kon in hoogte versteld, maar voor ons Europeanen wqs die verstelling volkomen onnodig. Had het stuur wat hoger gestaan was het nog iets geweest, nu was het zinloos. Maar de wagentjes kwamen in leuke kleuren, zo bestond er al een aantal metallic lakker voor die Koreanen en kregen ze ook een aardig lage prijs mee. Zo ontstond er toch een nieuw merk dat met veel improvisatievermogen en hard werken zijn weg wel kon vinden. De Koreanen leverde twee motoren voor de Pony, een 1200cc en een 1400cc. ALI10 - Hyundai Pony TLS GN83BP Spl 0781 Scan10262Die laatste was weliswaar lawaaiig maar zorgde voor best stevige prestaties. Op de teller reed het ding 180km/u, maar bij ijking bleek dat iets van 155km/u te zijn. Voor een auto met een onderstel dat o.a. bestond uit McPhersons voor en starre as met bladveren achter voldoende snel. Je had je handen er vol aan. Maar de toenmalige kopers waren allang blij dat ze een betrouwbare auto konden kopen voor weinig geld. Alleen die naam….hij was raadselachtig onuitspreekbaar. Wij dealers hielden het over het algemeen op Hie Joen Dai, maar er waren er ook die vasthielden aan Joendee. Wat nu de echte uitspraak was? Voor mij is de eerste nog steeds van toepassing, voor het publiek was het bijster lastig. Ook al omdat Hyundai zelf indertijd niet deed aan imagobuilding, nee, met zette in op prijs. De concurrentie van vooral Fiat en Oost-Europese merken moest volgens Hyundai Motor Holland indertijd, op rationele argumenten worden aangepakt. 213205 - Lockheed C5A USAF Spl 1080 - met Hyundai Pony Scan10103Resultaat; prospectkopers braken hun tong over het merk. Men zag er over het algemeen een soort Japanner in, wat niet slecht was. In onze omgeving, Amsterdam was ons domicilie toen, werd de Pony al snel een Ponnie en als je geluk had kreeg het merk de omschrijving ‘Hundie’. Het was soms vermakelijk wat mensen er van maakten. En eerlijk gezegd was ik soms wel eens verbaasd over de inventieve manier waarop sommige kopers zich bij aflevering in het compacte wagentje persten. Men zat gewoon klem soms tussen stuur en dak. Verlengde stoelrails werden veel verkocht, maar dan had de achterbank nul ruimte meer. Hoe dan ook, Hyundai anno 1979, het waren avontuurlijke tijden. Het merk kwam er uiteindelijk alsnog. Men leerde snel van gemaakte fouten in het verleden. En een van die fouten was niet te denken vanuit Korea maar vanuit Europa. En dat zie je nu terug in de modellen. Ik vraag me alleen af hoeveel kopers nu nog steeds hun tong breken over die naam. Vast nog maar weinig!

En dan is het weer de laatste dag van het jaar……

AB-03_Bentley_Muslanne_enhanced_specification_193…en denken we weer even terug aan een jaar waarin op autogebied veel gebeurde. Strategische keuzes wierpen hun schaduw vooruit, fiscale maatregelen gaven het autolandschap een chaotisch aanzien. Flink wat dealerbedrijven konden het niet meer bolwerken en gingen onder water. Een triest gevolg van een crisis die zijn weerga niet kent en die zo het lijkt, nog niet ten einde is. Het kabinet nam weer de nodige maatregelen met verstrekkende gevolgen. Op fiscaal gebied is het vanaf morgen veel lastiger om nog wat voordeel te behalen op de aankoop van een nieuwe auto. Zelfs de kleintjes (..) vallen nu weer gewoon onder het MRB-regime en ook mensen die in Youngtimers hun forenzenverkeer afwerken komen tot de ontdekking dat 2 ton metaal best veel geld kost als je er de ouderwetse ‘wegenbelastingPlus’ voor moet betalen. 12C1230_045Zowel de nieuwe als tweedehands handel hebben last van dit soort bewegingen en het is maar de vraag wat het voor het kabinet netto zal opleveren. Je rijk rekenen achter een bureau is vaker gebleken een wassen neus te zijn. De inwoners van Almere en Amsterdam, maar zeker ook die van Amsterdam en Het Gooi krijgen weer een paar lastige reisjaren extra. Reden; de A1 tussen Amsterdam en Almere gaat grootschalig op de schop. Twee keer vijf rijbanen moeten er komen, nieuwe klaverbladen en eindelijk (zucht) komt er nu een tunnel onder de Vecht waarmee de gevreesde bottleneck bij Muiden kan worden vermeden. Een miljoenenproject dat door vroeger Verkeersminister Eurlings in gang is gezet. Zouden we dan eindelijk afkomen van de dagelijkse files over een paar jaar? Het is maar te hopen. Het landschap bij Weesp en Muiden is nu al compleet verwoest. Eens zien hoe snel men de nieuwe weg klaar kan hebben. OLYMPUS DIGITAL CAMERAKortom, 2013 was in een notendop een interessant jaar. Waar ik kon heb ik aandacht geveven aan kleine brokjes nieuwsgaring. Waar geen medewerking wordt verleend door fabrikant of importeur zoek ik mijn eigen weg. Gelukkig wordt het nieuwsaanbod steeds breder. Dat scheelt veel werk. Cover Pon boek 03-2012 Scan10530En een beetje extra trots ben ik ook op het Ponboek dat ik begin dit jaar mocht introduceren, samen met coauteur Jaap van Rij Sr. De ontvangst was goed, lezers positief. Een volgend boekwerk moet als alles goed gaat volgend jaar het levenslicht zien. Tegen die tijd zal ik er zeker over berichten. Voorlopig wens ik u een heel gezellige jaarwisseling, een plezierig begin van 2014 en hoop u allemaal in goed gezondheid weer tegen te komen na de 1e januari! Doe vooral voorzichtig en als u drinkt, ga dan niet alsnog rijden…..

Op bezoek bij Teslastore Amsterdam

WP_003672Er werd al een aantal maanden flink aan gebouwd; de exclusieve Teslastore op de hoek van de P.C. Hooftstraat in Amsterdam, vlak bij het Rijksmuseum. Lang bleef duister wat het pand zou gaan herbergen, maar na enige tijd verschenen tijdens de verbouwing dan alsnog grote spandoeken op de ramen en bleek dat Tesla haar unieke aandrijflijn hier ging verkopen. Verpakt in auto’s die er niet uitzien als groot uitgevallen dobbers in de viswinkel, nee, echte auto’s met een ‘smoeltje’ waar je als autoliefhebber ook zeer voor kunt vallen. WP_003675De Teslastore was nog niet open of ik ging er even met vrouwlief naar binnen. Net als bij de Applestores is het de bedoeling dat je even kennismaakt met de auto’s, de aandrijflijnen, de kleuren en zeker ook de beleving van het merk. Dat is ze aardig gelukt. Men heeft wat jonge gasten in een bijpassend pak rondlopen die waar nodig informatie verstrekken. Echt serieuze klanten kunnen zelfs een proefrit maken, de demo staan bijna voor de deur. In deze omgeving is het merk natuurlijk op haar plek. WP_003674Een paar meter verderop bewegen de Audi’s, Porsches en Bentleys van het rijkere deel van onze bevolking zich door de drukke winkelstraat op zoek naar een parkeerplek. Vervuiling kan met dit soort auto’s als de Tesla worden vermeden, en je mag met zo’n sportieve bolide gezien worden. Op afstand bekeken zou het ook een Maserati kunnen zijn, en daarin is het ook goed toeven natuurlijk. WP_003677Tesla verkoopt in haar store ook allerhande merkartikelen. Petjes, shirts, jacks, maar voor een schaalmodel moet je hier niet zijn. Trouwens ook niet voor een brochure. Hebben ze niet, moet je maar op internet gaan kijken. Viel niet iedere bezoeker mee zo hoorden we buiten voor de deur van een paar kanten. Wellicht nog even wennen voor de exclusieve lieden die dit fraaie merk vertegenwoordigen?? Mocht je in de buurt zijn, ga wel even langs. Zeer de moeite van een bezoekje waard.

Op bezoek bij een perfecte tuner; V-MAXX!

V-MAXX Scan10598Ik geef direct toe dat ik het bedrijf tot mijn bezoek slechts kende via, via. Maar een uitnodiging om het hoofdkantoor in Brabant te komen bekijken sloeg ik niet af. Toch in de buurt onlangs, reed ik er even langs en werd erg vrolijk van de ongekende perfectie waarmee men hier werkt. V-MAXX doet in bijzondere zaken. Men levert aparte vering- en dempersets voor auto’s als de nieuwe Fiat 500, VW Golf GTi’s, MINI Coopers, BMW’s en Porsches. Maar vergis je niet, ook voor een simpele VW Caddy zijn sets te koop die zorgen dat je King-of-the-road wordt en een totaal andere soort auto gaat berijden als de spullen van V-MAXX er onder zitten.
WP_003420Het verhaal beperkt zich niet tot die onderstelsets. Nee, men doet ook in speciale sets sportremmen. Van schijven tot klauwen, voor wagens als de Scirocco of Golf, voor een BMW of ook weer die Cooper. Het bedrijf is een jaar of wat actief en heeft intussen een zeer succesvol businessmodel. Alles wordt in Nederland ontwikkeld, uitgetest, en dan via een fraaie website aangeboden. Ook staat V-MAXX met fraaie stands op grote beurzen. Zoals die van Essen onlangs, of men ‘doet’ Frankfurt even. Het waarom zit hem in de markt. Duitsland is een grote markt voor dit spul en Duitsers hebben domweg meer geld over voor een goede verlagingsset, of extra sterkte remmen. Alles is overigens TuV-gekeurd, ook niet onbelangrijk en de Brabantse tuner verzekerde zich ook voor evt. productaansprakelijkheid.
WP_003415Al rond neuzend in het prachtige gebouw daar in Oost-Brabant zie je direct hoe de onderneming functioneert. De smetteloosheid is zoals je alleen bij vliegtuigfabrieken tegenkomt. Onberispelijk is ook het logistieke proces. Hier zijn mensen aan het werk met liefde voor hun vak en plezier in wat ze doen. Echte autoliefhebbers ook. Wie interesse heeft in een Porsche 911 met een zeer exclusieve uitmonstering kan hier goed terecht.
WP_003418Dat men dan op kantoor en in de showroom meer dan opvallende en bijpassende meubels neerzette zal als logisch worden ervaren. Opmerkelijk is wel dat slechts 4% van de omzet hier uit de Nederlandse markt wordt gehaald. De rest is echt internationaal. Duitsland, Belgie, Engeland en Amerika zijn de groeimarkten. De gemiddelde Nederlander moet nog even wennen aan wat er mogelijk is voor een betaalbaar bedrag. WP_003422Wie meer wil weten moet maar even op hun website kijken. Ik was er bijzonder van onder de indruk. Een aanrader!

Dat imago toch; Wiesmann

Wiesmann GT_01Ik weet het wel, ik schreef zelf een paar maanden terug over het faillissement voor deze exclusieve sportwagenbouwer uit het Duitse Dulmen. Maar ik kan me niet voorstellen dat die Wiesmann’s zomaar zullen verdwijnen. Daarvoor zijn de wagens die zij bouwden toch een tikkie te goed en te aansprekend. Terwijl het merk eigenlijk buitengewoon jong was, want opgericht in 1985 en vooral bezig geweest met de constructie van kappen voor diverse auto’s, ging men begin deze eeuw ineens over op de bouw van een eigen ontwerp sportwagen die al heel snel buitengewoon populair werd in Duitsland zelf, maar ook in de rest van Europa flink wat kopers wist te vinden. De handgebouwde wagens werden uitgerust met BMW-motoren en men leverde een tweetal modellen. De Roadster, met een softtop en de GT die een ‘harde kap’ van huis uit mee kreeg. De exclusieve wagens waren in een soort retrostijl opgezet, lieten een schitterende kwaliteit zien en hadden een prima wegligging. Beetje Wiesmann reed heel wat concurrenten zoek. Prachtige wagens, en doordzonde dat men het na de economische crisis niet kon bolwerken. Maar zeker is dat die Wiesmann’s wel klassiekers voor de toekomst zijn. Imgacijfer: 8,5

Dat imago toch; Volvo

HBVDrIBV_335x223Het Zweedse merk Volvo dateert qua naam alweer uit het jaar 1927 toen men daar in dat Scandinavische land nog bezig was met de fabricage van kogellagers. Haar eerste auto’s werden bij ons niet bekend, dat gebeurde wel toen men kwam met de PV544 ‘Kattenrug’. Een auto die in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw menig Nederlander verlokte tot een sportieve rijstijl. Volvo zette meer dan wel merk ook in op actieve en passieve veiligheden in haar modellen. Volvo Kattenrug PV544 1961Zo bedacht het ooit het veiligheidsglas in de ramen, dashboards met zachte materialen en driepuntsgordels. De wagens werden daardoor ook vaak wat groter en steviger dan de gemiddelde Europese auto en sommige modellen waren bij hun introductie al op voorhand klassiekers. Vooral de stationcars van het merk zijn op dat punt legendarisch. Volvo’s van een jaar of dertig, veertig oud, worden nog steeds door sommigen gekoesterd. De fabrikant werd ook bekend van haar vliegtuigmotoren, die men vaak in licentie of samenwerking met andere fabrikanten in elkaar stak. 32566_1_5Een Volvo is nog steeds een auto met een aparte verschijningsvorm al werd dat wel anders toen met onderdeel uit ging maken van het Fordconcern. Dat was nodig omdat men bij de Zweden in de verliezen bleef zitten. Een paar jaar terug werd Volvo verkocht aan het Chinese merk Geely en komen de impulsen voor ‘wereldauto’s’ uit Azie vandaan. Imagocijfer: 8.3