Succesvolle zusjes uit de jaren tachtig; Renault R9 en 11!

R9-1Zijn het aansprekende auto’s? Nee, voor mij persoonlijk niet. Maar dat heeft vooral van doen dat ik er indertijd in mijn werkzame leven nog eens mee te maken heb gehad en dat was niet altijd een genoegen. Toch zijn er in de loop van de jaren maar liefst 6,3 miljoen van gemaakt. Ik heb het over de zustermodellen van Renault de 9 en de 11. Die 9 was de sedan van de twee, de 11 de hatchbackversie. R9-3Bedoeld als opvolger van de toch wat mislukte 14 en als concurrentie voor wagens als de Fiat Ritmo/Regatta, Ford Escort/Orion of de befaamde VW Golf/Jetta. De Renault 9 kwam in 1981 in productie. Eerder dan zijn merkzuster, maar dat had vooral van doen met het gemis aan een sedanversie bij de R14. De 11 volgde in 1983. Bij de R11 was er een keuze uit een drie- of vijfdeursversie, de R9 kende alleen maar vier deuren. De R9 had in eerste instantie rechthoekige koplampen, de R11 dubbele ronde. R11-3Achter hadden de auto’s rechthoekige lichtunits, bij de 11 met een uitsparing voor de kentekenplaten. De wagens hadden een bij de tijd passend (simpel) interieur, waarin rechte lijnen dominant waren en het stuurwiel nog voorzien van slechts twee spaken. Wagens voor de massa en niet zozeer voor het individu. Was bij de concurrenten niet veel anders. Een lichte facelift gaf de auto’s een paar jaar later een wat ronder en vriendelijker overkomend interieur terwijl de 9 toen andere koplampunits kreeg. Bij de R11 kreeg je dan als koper de optie om een digitaal dashboard te bestellen. In 1987 weer een facelift. R9-6De neuzen werden gewijzigd en de achterkant kreeg een rode dekplaat tussen de verlichtingsunits. De wagens werden aardig verkocht maar leden net als zoveel Franse auto’s uit de periode aan roestvorming en afwerkingsproblemen. Veel van die wagens werden dan ook niet echt oud. Toch werden er wel hele pakken van verkocht. Ook in erg aardige uitvoeringen met het bijna onvermijdelijke vinyl dak in kleur passend bij de lakkleur en zo meer. R11-2De auto’s werden ook in de VS, Argentinië en Colombia gebouwd, in dat laatste land nog tot en met 1999. Stationcarversies zijn er nooit van ontwikkeld. In de hoek van de klassiekers zijn het geen geliefde modellen geworden. Als je er al een vindt die netjes is gebleven en technisch goed is het allemaal niet zoveel geld waard. Uiteindelijk werden de beide auto’s opgevolgd door de R19 die in 1988 in Europa de zusjes 9 en 11 opvolgde. (Beelden: Internet)

Lees ook:Minder bedaagd, ook niet zo gevraagd; R15-17!
Lees ook:Nergens echt geliefd; Dacia 1310!
Lees ook:De ‘Luxe Eend’; Citroen Ami
Lees ook:Bij liefhebbers nog steeds ‘in’; de Citroen Ami…
Lees ook:Sportief mislukt duo; Renault 15 en 17

2 reacties op “Succesvolle zusjes uit de jaren tachtig; Renault R9 en 11!

  1. Christopher Peycke

    Niet de meest opwindende auto´s die Renault in de loop van de jaren heeft geproduceerd maar wel de eerste modellen die niet alleen puur voor de franse behoeftes werden ontworpen. Ik kocht in 1990 een 11 TXE met het digitale dashbord die behalve foutmeldingenvan de spraakcomputer uitstekend beviel. Was bij vroegere Renault-modellen roestvorming op dragende delen na 4 jaar meer regel dan uitzondering was de 9/11 serie voor Renault begrippen uitzonderlijk goed beschermd en gaf ook verder weinig problemen. Mijn TXE is in handen van een Renault liefhebber en doet het nog steeds prima. De monorail-stoelen waren echter het enige echte probleem. Je kon zomaar na verloop van jaren rechts of links wegzakken in je feauteuil.

      /   Beantwoorden  / 
    1. Leo

      Wij verkochten ze soms als klanten er om vroegen. Waren auto’s waar je wel even op ingesteld moest raken. Maar wel fraaie uitgemonsterd, zeker in de meest luxe edities. Renault was altijd een ‘bijmerk’ voor het dealerbedrijf waar ik toen actief was. We hadden ook 25′s en 18′s in de lease en deze 9/11 reeks kwam vaak als tweede optie voor lagere echelons bij de bedrijven waar we aan leverden voorbij. Renault was indertijd best een merk waar je de handen vol aan had. Vooral elektronica gaf problemen. Roest was niet veel erger dan veel soortgenoten in die periode. IK reed zelf nog een tijdland in een 18GTX Break met 2 liter motor. Was een heel fijne auto. Maar ook met de nodige storingen onderweg. Dat was even minder…

        /   Beantwoorden  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.