Na de 3008 Hybrid4 en de 508 RXH brengt Peugeot in het tweede kwartaal van volgend jaar een derde versie op de markt met een diesel-hybride motorisering. De 508 Berline Hybrid4 heeft een CO2-uitstoot van slechts 95 g/km en dat betekent in het huidige belastingsysteem géén BPM, géén motorrijtuigenbelasting en voor de zakelijke rijder slechts 14% bijtelling! Net als de 3008 en RXH, krijgt deze 508 Berline de innovatieve HYbrid4-technologie, die een laag verbruik koppelt aan veel rijplezier:
 200 pk
 Gecombineerd verbruik van 3,6 l/100km
 4-wielaandrijving
 100% elektrische aandrijving mogelijk

De 508 Berline Hybrid4 wordt geleverd op basis van het ‘Allure’-uitrustingsniveau. De rijke standaarduitrusting omvat onder andere halflederen bekleding, keyless Entry & Start, head-up display, 17” lichtmetalen velgen, chromen lijsten rondom de zijruiten, parkeerhulp achter, Peugeot Connect Nav, enz.
Qua opties kan nog gekozen worden voor bijvoorbeeld 18” lichtmetalen velgen, Quadrizone Climate control, Intelligente parkeerhulp, xenon koplampen met grootlichtassistent of een JBL-geluidsinstallatie.
De consumentenprijs is vastgesteld op € 42.000.
Daarnaast wordt de 508 Berline Hybrid4 geleverd in een Blue Lease Premium uitvoering. Deze versie voor leaserijders heeft naast de bovengenoemde uitrusting van de Allure ook nog Quadrizone Climate control en xenon. Voor deze versie geldt een vanafprijs van € 39.720.

Het zal voor veel oudere Toyota-rijders wellicht nieuws zijn, uitgaande van de gedachte dat hun auto uit Japan komt, maar de Toyota-fabrieken in het Franse Valenciennes leverde onlangs de twee miljoenste Yaris af die daar was gebouwd. Die tweemiljoenste Yaris was er een met een 1.4 liter grote dieselmotor en uitgemonsterd in brandweerrood. Paste mooi bij de gelegenheid natuurlijk. Het recordmodel ging naar een reguliere Franse klant, Toyota schonk het niet, zoals vaak gebruikelijk, aan een of ander goed doel. De Japanners bouwen al iets van tien jaar Yarissen in Frankrijk. Jaarlijks komen er gemiddeld iets van 150.000 van de band daar, in een recordjaar (2007) waren dat er zelfs 262.000. De fabrikant verwacht veel van de nieuwste Yaris en dus worden de banden uitgebreid, net als het aantal medewerkers. Dat zijn er nu 4300 die werken naar Japans model en volgens de van het moederbedrijf overgenomen kwaliteitsnormen. Onlangs werd de Yaris nog getest bij EuroNCAP en daar behaalde de compacte Franse Japanner nog een fel begeerde score van vijf sterren.

Hoewel ik zelf een ander automerk en model zou verkiezen tot het aller slechtste wat ik ooit heb meegemaakt was dat in Amerika op enig moment zonder twijfel een van de daar meest succesvolle compacte Europese importauto’s ooit; de Zastava Yugo 45. Amerikaanse consumenten waren het er in grote meerderheid over eens dat ze zelden of nooit een auto hadden meegemaakt die meer mankementen vertoonde en zo weinig weerstand had tegen normaal gebruik als die uit het voormalige Joegoslavië afkomstige Zastava. En dat terwijl de vooruitzichten voor het compacte wagentje toch best goed waren. Zastava (Fabriek van de Rode Vlag) was een typisch product van het communistische denken in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het merk werkte op basis van licentierechten die men kocht van Fiat. De bouw van de diverse auto’s werd ondernomen in 1954 en vond plaats in een oude machine- en wapenfabriek in Krasgujevac. Naast de aloude Fiat 1400 en wat bedrijfswagens startte men op zeker moment ook met de Fiat 600, die bij de Joegoslaven indertijd al snel een wat grotere motor kreeg en wat meer vermogen. Begin jaren zestig bouwde men de kleine Zastava’s helemaal uit eigen materialen en onderdelen. Andere Fiats waren nog voor een belangrijk deel op Italiaanse aanvoer van spullen gebaseerd. Groot succes had de ook bij ons populaire Fiat 1300, die nadat de Italianen hem zelf niet meer bouwden, door Zastava in grote aantallen werd geproduceerd. En geëxporteerd. Vooral naar de landen van het vroegere Oostblok. Ze waren om hun snelheid populair. Zastava ging al snel een nauwe samenwerking aan met het Poolse merk FSO en zo kon het gebeuren dat de Joegoslaven in sub-assemblage de Poolse variant van de 125P bouwden en men in Warschau de 1100 fabriceerde voor de Poolse markt. Het kwam de kwaliteit van de auto’s niet ten goede, maar ze waren erg populair. Ook in ons land, waar Gremi uit Groningen de import ter hand had genomen en de wagens naast het Russische merk Lada bij haar dealers stalde. De 1100P was in feite een Fiat 128 met een fastbackachterkant, waardoor iemand die deze vlotte wagen wilde aanschaffen ineens ook een soort hatchback met doorklapbare achterbanken ter beschikking had. Zastava draaide prima, maar over kwaliteit werd in de meeste landen waarheen men leverde niet gezeurd. Die was bedroevend. Zeker omdat de roestvorming van de wagens zelfs die van het oorspronkelijke Fiat-ontwerp oversteeg. En dat wilde heel wat zeggen indertijd. In 1979 introduceerde Zastava voor het eerst een soort van eigen ontwerp. De Yugo 45. Die technisch gebaseerd werd op de zeer populaire Fiat 127, maar een veel hoekiger carrosserie liet zien en een wat kortere wielbasis. Door de vormgeving had je er redelijk veel ruimte in voor vier personen en de auto had door de gekozen constructie een behoorlijke wegligging. Met een kleine motor, 903cc, kwam de Yugo tot 45 pk en een indrukwekkende top van 135km/u. Je moest wel flink schakelen om tot die prestaties te komen, en dan was het brandstofverbruik soms iets van 1 op 10. Voor een kleine auto fikse waarden. Maar je kreeg wel tandheugelbesturing, schijfremmen voor, veel ruimte en zelfs een wisser op de achterruit. In 1984 leverde Zastava de Yugo ook nog af met een uit de 1100 afkomstige motor die tien pk meer leverde en het wagentje naar 145km/u opstuwde, voor speciale markten was er zelfs een versie met een 1300cc motor die de Yugo echt sportief wist te maken. Die sterkere versies (aangeduid als Yugo 55)waren vooral bestemd voor export naar, verrassend genoeg, de Verenigde Staten. Een speciaal opgericht importbedrijf wist in 1987 bijna 58.000 van die compacte wagens aan de man/vrouw te brengen. Maar die ontdekten al snel dat de Yugo niet was opgewassen tegen de wensen en verlangens van de Amerikaanse kopers. Die voor weinig geld weliswaar een voor hun doen zuinige auto kochten, maar ook dat de kwaliteit van het geleverde op zijn minst ‘iets tegen viel’. Toen ook bleek dat de communistische bestuurders van Zastava de onderdelenleveranties en garantie niet goed hadden afgestemd met hun Amerikaanse importeur waren de rapen gaar. De Yugo kreeg een heel beroerde naam en al snel werden de wagens letterlijk gedumpt. Er bleven er maar weinig bewaard en dat geldt eigenlijk ook voor de enkele exemplaren die de Nederlandse markt bereikten. Roest en slechte afwerking maakten al snel een einde aan een op zichzelf leuk ontwerp dat wellicht beter had verdiend. Zastava’s zijn niet gevraagd als klassieker en als er al een gaaf exemplaar van bestaat koop je ze vermoedelijk voor een prikje. Na de diverse Balkanoorlogen in de jaren negentig raakte het merk in verval en bleek het pas onlangs weer met behulp van oude partner Fiat weer in staat auto’s te produceren. Speciaal voor Zuidoost Europa fabriceert men nu de voorlaatste Fiat Punto. En wellicht onderdelen voor de nu nog rondrijdende oude auto’s van het eigen merk. Maar dat weet ik eerlijk gezegd niet zeker!

Wie gek is op echt oud en klassiek qua vier- of tweewielers kan nu terecht bij een organisatie die zich Vintage Road Trips snoemt. Naar eigen zeggen peelt deze club in op de steeds maar toenemende behoefte van mensen om terug te keren naar ‘die goeie oude tijd’. Vanwege de komst van steeds meer retro auto’s en scooters, willen de beide oprichters van VRT laten zien wat een échte oldtimer zo bijzonder maakt. Op 26 november a.s. is iedereen welkom tijdens de open dag van Vintage Road Trips in Amersfoort. Iedereen kan dan gratis tijdens een testrit het echte gevoel van vroeger ervaren.
Echte klassiekers hebben nog karakter en persoonlijkheid. Ik schrijf er elke zondag wel eens iets over, en dat gevoel haalt VRT ook terug. Je stapt in en waant je tenminste dertig jaar terug, voelt aan alles dat de auto zelf al van alles en nog wat heeft meegemaakt. Het bijzondere gevoel van een oldtimer zit hem namelijk vooral ook in al die jaren historie.
Autofabrikanten zijn naarstig op zoek naar meer persoonlijkheid voor hun nieuwe modellen. Zo worden er al een reeks van jaren allerlei retro modellen verkocht: moderne auto’s met een frisse knipoog naar vroeger. Maar het wordt steeds gekker. Het aloude ‘Volkswagenbusje’ is qua vormgeving praktisch ongewijzigd weer nieuw als camper te vinden. Deze wagens zijn voorzien van alle moderne techniek, maar meteen ook ontdaan van alle vormen van menselijke charme. Dit is pure nep. Waar is de sfeer van dertig zomervakanties, de geur van generaties opgroeiende kinderen, waar is het karakteristieke geluid van de, in dit specifieke geval, luchtgekoelde motor? Zo’n nieuwe camper is dus bedeoeld voor mensen die ook over straat gaan met namaak Rolexen en D&G tassen. En met dit soort statements zet VRT wel de toon. De klassiekers van Vintage Road Trips hebben het bijzondere geluid, de heerlijke geur en alle eigenschappen van een fantastische oldtimer nog wel. Natuurlijk, ze lekken een drupje olie en de bekleding ruikt een beetje muffig. Starten doe je nog met een choke en er is geen stuurbekrachtiging op die oude wagens te vinden. Maar deze ongemakken maken deze wagens tot een unieke belevenis om in te rijden. Je merkt het met al je zintuigen: dit zijn echte klassiekers!
En dus doet VRT er alles aan om hun ‘waar’ aan de man of vrouw te brengen en organiseren Rien Tilstra en Mark Hukema op zaterdag 26 november ‘Nostalgie for Free’. Tijdens deze open dag mogen geïnteresseerden een testritje maken in een Citroen 2cv, klassieke Fiat 500, op een Vintage Vespa of met een authentiek Volkswagen Campertje. Iedereen is welkom tussen 11.00 en 15.00 uur op de Argonweg 26a te Amersfoort. Er staat koffie en thee klaar en wie n.a.v. de open dag een klassieker boekt voor volgend jaar, krijgt ook nog eens tien procent korting!

Bij Ford zijn ze apentrots op de resultaten die de nieuwe, in Australië ontwikkelde, Ranger Pickup behaalde bij de recente EuroNCAP botsptoeven. De stoere Ford overtuigde met flink hoge onderliggende scores en het totaal te behalen aantal sterren (5). Daarmee is de vorige editie van de Ranger snel vergeten, want die auto behaalde nog maar kort geleden een ‘Chinese’ botswaarde van slechts twee sterren. De grote Ford was met die vijfsterrenscore overigens in goed gezelschap. Ook de Audi Q3, Hyundai Veloster, BMW 1-serie en Chevrolet Captiva kwamen tot de maximale score. Dat gold ook voor de door Fiat van Chrysler overgenomen Freemont, die echter op het gebied van voetgangerbescherming punten laat liggen. Fiatdochter Lancia dat met de eveneens van Chrysler overgenomen Thema en Voyager deelnam aan deze altijd weer zware, kostbare en confronterende tests bleef met mixed feelings zitten. De Thema, voorheen Chrysler 300c, behaalde met de hakken over de sloot zijn vijf sterren, de Voyager kwam niet verder dan vier. Problemen met de airbags die niet helemaal wilden opblazen en een wel erg ver naar binnenkomend beenschot en dashboard maakten dat de voormalige Chrysler flink wat punten liet liggen. De fabrikant heeft aangegeven daar zeker aan te zullen werken, want van een auto die onder het Lancia-badge wordt uitgebracht verwacht je betere resultaten natuurlijk. In totaal werden twaalf auto’s getest. Wie dat allemaal tot zich wil nemen moet maar even uitkijken naar het laatste nummer van AMuS dat volgende week in de boeken- en bladenwinkels te vinden zal zijn.

Nissan brengt een nieuwe dieselmotor voor de Qashqai. Het gaat om een 1.6 liter grote viercilinder die 130pk levert en daarmee de tot nu bekende tweelitermotor gaat opvolgen. De dCi-motor heeft een maximum koppel van 320Nm en dat zorgt er voor dat je de Nissan met die nieuwe motoren niet zult kunnen betrappen op mindere prestaties. In net tien seconden accelereert de semi-SUV van nul naar 100km/u en een top van 190km/u ligt in het verschiet van een flink ‘trappende’ bestuurder. Wie de dieselversie echter naar waarde weet te schatten zal ontdekken dat de nieuwe motor 24 procent zuiniger is dan de vorige motor en dat ook de uitstoot van CO2 flink is gedaald. Begin volgend jaar komt ook een zgn. start-stopsysteem voor de Qashqai beschikbaar en dan zakt het verbruik nog eens extra. Over prijzen in ons land is nog niet veel bekend, maar het ziet er naar uit dat die ergens rond de 26 mille zal zijn.

StukArt Tuinen uit Hoofddorp is een toonaangevend en creatief hoveniersbedrijf dat bekend is in het noorden van de Randstad. Het bedrijf levert haar diensten aan zowel particuliere als zakelijke klanten: van ontwerp tot onderhoud. Voor dit werk zet men een tiental bestelwagens in. Sinds kort heeft het bedrijf ook een drietal fraai uitgevoerde Mercedes-Benz Sprinters in gebruik.
Bij de inzet is voor deze klant een hoog aanhangwagengewicht van groot belang. Zoals bekend wilen dit soort ‘jongens’ nog wel eens wat zand, aarde of planten meenemen naar een klus en daarom heeft men gekozen voor de Mercedes-Benz Sprinter 316 CDI. Deze mag namelijk tot 3.500 kg trekken. De krachtige 120 kW/163 pk motor met zijn hoge koppel van 360 Nm zorgt zelfs bij volledig benutte beladingsmogelijkheden nog voor vlotte rijprestaties. De bestuurders genieten verder van het het van Mercedes bekende comfortniveau en van het in dit geval als extra gemonteerde Ambition pakket met onder andere airconditioning, multifunctioneel stuurwiel, radio, comfortstoel voor de bestuurder, Tempomat en mistlampen. Het uiterlijk van de wagens, volledig in huisstijl uitgevoerd met de kleur Briljantzilver metallic en een verchroomde grille.

Laten we er geen doekjes om winden, het gaat Mazda in onze streken de laatste jaren bepaald niet naar den vleze. De verkopen van het huidige gamma zijn niet om over naar huis te schrijven, het lijkt wel of het merk bepaalde ‘slagen heeft gemist’. Toch kan je de ontwerpers bij het Japanse merk niet ontzeggen dat ze geen aansprekende modellen neerzetten. Een voorbeeld daarvan staat tijdens de Tokio Motor Show uitgestald in de ongetwijfeld grote Mazda-stand daar. De auto, een duidelijke potentiële opvolger voor de huidige Mazda6, kreeg als conceptnaam Takeri. Een duidelijk coupe, die volgens de Japanse fabrikant is ontwikkeld vanuit de Kodo-ontwerpfilosofie waarover ik al eens eerder schreef. De nieuwe Mazda kreeg een uiterst modern front, met een grote ‘muil’ zoals je dat ook ziet bij Maserati, Jaguar en Audi. Daarnaast relatief kleine koplampen met LED-verlichting en een reeks scherpe lijnen in het plaatwerk. Dramlampen zitten in de uiterst fraai ontworpen frontspoiler en maken dat je de Mazda op afstand al zult herkennen als zodanig. De flanken van de wagen zijn door golvende lijnen bepaald dynamisch geworden en je moet wel een paar keer kijken om te zien dat het hier een keurige middenklasser betreft en geen sportieve coupe. De auto heeft een aansprekende stijl. Dat zit zeker ook in de sterke achterkant, met geïntegreerde bumpers in de achterklep, een diffuser en dubbele uitlaatpijpen. Volgens Mazda is de auto flink wat lichter van constructie dan zijn voorganger, en dat moet dan de brandstofverbruiken van de diverse versies sterk verlagen t.o.v. de huidige wagens in deze klasse. Mazda gaat de auto ook uitrusten met energieterugwinning via het remsysteem. Die stroom wordt dan via condensatoren teruggevoerd naar de boordsystemen. Een Mazda met heel vele potentie dunkt mij, kan bijna niet wachten tot we er eens mee mogen testrijden……

Het drama Saab blijft maar voortduren en het lijkt er op dat het doek definitief zal gaan vallen. De Chinese regering ligt dwars en staat grote betalingen volgens eerder gemaakte afspraken met individuele partijen uit dat land niet toe. Dit houdt in dat er geen nieuwe cashflow beschikbaar komt om schuldeisers van het Zweedse merk te betalen en ook het personeel naar het salaris over de afgelopen paar maanden kan fluiten. Er is nog wel sprake van een evt. overname van een deel van de aandelen door een Amerikaanse investeerder, maar die zaken zijn nog lang niet concreet. Saab bouwt nu al zes maanden lang geen auto’s meer en de consequent verliesgevende fabrikant is onlangs tot uitstel van betaling over gegaan en laat de lopende zaken over aan een aangestelde curator. Eind van deze week moet de lokale rechter beslissen over een eventueel voorliggend saneringsplan, maar volgens berichten uit de Zweedse pers maakt dat plan weinig kans van slagen meer. Het ziet er dus naar uit dat vanaf begin volgende week Saab zal worden bijgeschreven in de analen van automerken die het niet hebben gered en haar modellen over een paar jaar nog slechts te zien zullen zijn in musea en bij ware Saab-liefhebbers en verzamelaars.

Tijdens mijn zoektochten over het internet naar evt. interessante nieuwsfeiten kwam ik er een tegen die me verbaasde maar ook enthousiast maakte. De Tsjechische directie van het aloude merk Tatra zou plannen hebben om een soort retro-uitvoering van een oude Tatraplan uit te brengen. Een beetje in lijn met de gedachten achter de nieuwe Mini, de VW Beetle en Fiat 500, willen de Tsjechen een moderne versie van een Tatra produceren die hypermoderne techniek verbergt en bedoeld is voor een selecte groep kopers. Deze zullen vooral uit het midden van Europa worden gehaald, want daar had het merk haar grootste faam ooit. Tatra behoort tegenwoordig tot het Amerikaanse Terex-concern en lijkt goed geld te verdienen aan de moderne uitvoeringen van haar bekende trucks, trams en bussen. Een deel van de winst die men nu maakt wil men aanwenden om een exclusieve moderne Tatra te bouwen. Voor de motorisering zou men denken aan boxers uit de stal van Porsche of Subaru. De eigen, van vroeger bekende, luchtgekoelde V8’s voldoen niet aan de moderne uitlaatgasnormen en zijn geen optie meer. Tatra bouwde vele tientallen jaren personenwagens voor de communistische elite van Oost-Europa. Na de Wende was het gedaan met de populariteit en kwijnde het merk op dat punt weg. Begin 21e eeuw was het afgelopen met de bouw van personenwagens. Kennelijk kriebelt het nog steeds. Ben benieuwd of dit aardige plan ook echt zal worden uitgevoerd. Tsjechië is een land vol creatieve geesten, maar soms slaat men wel eens door. In dit geval mag het van mij…….